Kocioł stalingradzki. Tykający zegar i dźwięki miały wykończyć wroga

Bitwa o Stalingrad

Bitwa o Stalingrad (także bitwa nad Wołgą) była jedną z największych bitew II wojny światowej. Toczyła się w okresie od 23 sierpnia 1942 do 2 lutego 1943 roku.

Celem Niemców było zdobycie miasta Stalingrad (dziś Wołgograd) nad Wołgą, ważnego ze względu na plany zajęcia Kubania i Kaukazu. W rejonie Stalingradu 23 listopada 1942 roku wojska radzieckie zamknęły w kotle 6 Armię generała Friedricha Paulusa, część 4 Armii Pancernej oraz jednostki rumuńskie (łącznie około 260-270 tysięcy żołnierzy, w tym 9590 Rumunów i 20 300 tzw. Hilfswillige). Próby odblokowania stalingradzkiego kotła nie powiodły się. Dowództwo 6 Armii odrzuciło propozycję kapitulacji. Bitwa zakończyła się klęską Niemców i olbrzymimi stratami po obu stronach. Uznawana jest za przełomową w działaniach na froncie wschodnim. Na skutek przegranej nad Wołgą Niemcy stracili bezpowrotnie siłę, jaką dysponowali na początku wojny ze Związkiem Radzieckim.

Dźwięk tykającego zegara i ,, Stalingrad masowy grób”

Zima zatrzymała Niemców

Adolf Hitler popełnił niemal identyczny błąd, jak w poprzednim wieku Napoleon Bonaparte, planując zdominowanie Rosji bez uwzględnienia jej mroźnego klimatu. Niemcy nie byli przygotowani na tak niską temperaturę. Głód, brak odpowiedniego wyposażenia oraz coraz większe siły Związku Radzieckiego nie pozwoliły na szybkie zajęcie Stalingradu.

Hitler nie chciał słyszeć o porażce i wycofaniu swoich wojsk. Stalin również wydał rozkaz o numerze 227 ,,Ani kroku w tył”, nakazywał użycie wszystkich możliwych środków aby powstrzymać wojska Niemieckie przed zajęciem miasta.

Niemcy mieli szybko ogłosić zwycięstwo i zajęcie Stalingradu. Oczywiście tak naprawdę to im się nie udało ponieważ wojska Stalina czekały po drugiej stronie Wołgi, czekając na posiłki.

Sowieci bardzo szybko zaciskali pierścień wokół miasta odcinając drogę ucieczki niemieckim żołnierzom. Bardzo szybko Niemcy zostali odcięci od dostaw zaopatrzenia, który miał pomóc przetrwać najgorsze chwile. Pierścień się zamkną a ci, którzy pozostali walczyli o przetrwanie.

Rozmieszczenie wojsk podczas bitwy pod Stalingradem
(zamknięcie pierścienia)

Zabawa w wykończenie

Rosjanie bawili się ze swoim wrogiem godzinami puszczając z głośników dźwięk tykającego zegara oraz złowieszcze słowa ,,Stalingrad Massengrad”. Każdy z żyjących niemieckich żołnierzy musiał słuchać tego dżwięku wśród nocnej ciszy.

Głód doskwierał do tego stopnia, że jedzono wszystko co nadawało się do jedzenia. Zjadano konie oraz inne zwierzęta, ale i tego szybko zabrakło. Mówi się, że zjedzenie zmarłego wcześniej kompana nie było niczym dziwnym. Trzeba było jakoś przetrwać.

Wielu z żołnierzy zamarzło przez silne mrozy (dochodziło do -30 stopni)

Kiedy 27 grudnia zapadła decyzja o zagładzie okrążonych wojsk, dowództwo powierzono Rokossowskiemu, przekazując mu również trzy armie Frontu Stalingradzkiego. 10 stycznia 1943 r. ruszono do ostatniej ofensywy, 25 stycznia wojska radzieckie wkroczyły do Stalingradu od zachodu, a w następnym dniu połączyły się z jednostkami 62. Armii. Rozbici na dwie grupy, wyczerpani i zdemoralizowani Niemcy zaczęli się poddawać. Hitler nie chciał słyszeć o kapitulacji i nakazał walkę do ostatniego żołnierza. Führer mianował Paulusa marszałkiem polnym, oświadczając, że nie pamięta, aby kiedykolwiek w historii marszałek niemieckiej armii oddał się do niewoli. Oczekiwał od niego samobójstwa. Martwy marszałek był cenny dla propagandy: miał zostać bohaterem Rzeszy na polu chwały.

Klęska Niemiec

Paulus wraz z większością wyższych oficerów, którzy pozostali u jego boku w zgrupowaniu południowym, skapitulował 31 stycznia. Natomiast zgrupowanie północne, którym dowodził gen. Karl Strecker, skapitulowało 2 lutego. I ten dzień zakończył bitwę o Stalingrad.

Rosjanie zebrali z pola bitwy ciała 146,3 tys. Niemców oraz 467 tys. poległych żołnierzy i oficerów Armii Czerwonej. Wzięto 108 tys. jeńców, z których 102 tys. zmarło w niewoli na tyfus i inne choroby, jak również z głodu. Ostatni z żyjących dotarł do Niemiec w 1955 r., zawdzięczając życie interwencji kanclerza RFN Konrada Adenauera. Sam Friedrich Paulus w lipcu 1944 r. przystąpił do zorganizowanego w ZSRS Komitetu Narodowego Wolne Niemcy, dając się użyć jako narzędzie propagandy sowieckiej. Zmarł w 1957 r. w NRD.

Niemcy nie zdobyli „miasta Stalina”, nie przekroczyli Wołgi, nie zajęli też kaukaskich pól naftowych. Po raz pierwszy zagładzie uległa cała armia niemiecka. Dotąd niepokonani w wymiarze strategicznym Niemcy ponieśli dotkliwą, niepowetowaną klęskę. Pod Stalingradem nastąpił zwrot w II wojnie światowej.

Dodaj komentarz