Nieumiarkowanie Jana XXIII. Przyczyny śmierci reformatora kościoła

Jan XXIII (ur. 25 listopada 1881 w Sotto il Monte, zm. 3 czerwca 1963 w Watykanie)

Angello Roncalli, sympatyczny i powszechnie lubiany papież Jan XXIII, próbował w latach sześćdziesiątych XX wieku wprowadzić Kościół katolicki w nowe czasy i zorganizował II sobór watykański. Miał ogromne problemu z otyłością. Był tak gruby, że po wybraniu na papieża nie można było znaleźć odpowiedniego stroju, kiedy miał się pojawić na balkonie Bazyliki św. Piotra. Dlatego ubrany był w szaty rozcięte z tyłu.

Wiwatujący na placu tłum i tak niczego nie mógł zauważyć.Wszyscy dobrze wiedzieli, że nowo wybrany papież lubi dobrze zjeść. Jan XXIII zachorował na raka żołądka. Guz w żołądku dopiero na późnym etapie objawia się trudnością w przełykaniu, ponieważ sam przełyk nie jest dotknięty chorobą. Ale właśnie przy raku żołądka typowym pierwszym objawem jest wstręt do mięsa, horror carnis (…).

Grób św. Jana XXIII w Watykanie

Wraz z rozwojem nowotworu papież miał coraz większe trudności z jedzeniem, tak jak przy guzach przełyku. Wymiotuje niestrawionymi resztkami, ostatecznie następuje kacheksja, śmiertelne wyniszczenie organizmu. Z Janem XXIII tak właśnie się stałó. Diagnozę raka żołądka postawiono na podstawie zdjęcia rentgenowskiego, zrobionego z powodu anemii. Trzymano ją w tajemnicy najdłużej, jak się dało.

Jan XXIII miał nie zwracać uwagi na swój pogarszający się stan zdrowia. Jego wcześniejsze posiłki miały być obfite w dania bardzo ciężko strawne oraz bardzo tłuste. Twierdzono, że nieumiarkowanie Jana XXIII doprowadziło go do śmierci.

Habemus Papam JAN XXIII

W soborze uczestniczyło ponad dwa tysiące biskupów z całego świata, a Jan XXIII był w centrum zainteresowania, chociaż w tym okresie musiał cierpieć na ciągły ból brzucha. Przeszedł kilka krwotoków żołądka i był kilkakrotnie przyjmowany do szpitala. Zmarł w 1963 roku, w wieku osiemdziesięciu jeden lat, na perforację żołądka.

Dodaj komentarz