Kolejna seria fotografii historycznych, które warto obejrzeć. W galerii znajdziemy 50 zdjęć z różnych okresów historycznych.

Nieudana próba sfotografowania kangura (1960)

Rosyjski żołnierz grający na pianinie w Czeczenii, 1994.

Józef Stalin w latach 30. XX wieku

Nagasaki, 20 minut po wybuchu bomby atomowej

Oczekiwanie na podpisanie traktatu wersalskiego 1919

Góra lodowa, która prawdopodobnie zatopiła Titanica, 1912 r.

Brytyjski transatlantyk Titanic zatonął w 1912 roku po zderzeniu z górą lodową. Do dziś jest to jedna z największych katastrof morskich w historii współczesnej. Co ciekawe, istnieje zdjęcie (powyżej) góry lodowej, która przypieczętowała losy statku. Zdjęcie zostało wykonane następnego dnia po katastrofie przez członka załogi niemieckiego statku SS Prinz Adalbert płynącego przez północny Atlantyk, zaledwie kilometry od miejsca, gdzie Titanic zatonął w nocy. Autor zdjęcia podczas jego wykonywania jeszcze nie wiedział o losie Titanica. Po prostu dostrzegł smugę czerwonej farby wzdłuż podstawy góry lodowej, co najprawdopodobniej wzbudziło jego zainteresowanie.

Konstrukcja Statuy Wolności, 1884 r.

Bunkier Hitlera, 1945 r.

Tama Hoovera bez wody, 1936 r.

Most Golden Gate w budowie, 1937 r.

Marilyn Monroe, 1954 r.

Marilyn Monroe w trakcie kręcenia swojej kultowej sceny w filmie pt. Słomiany wdowiec. Ta fotografia została wykonana przed sporym tłumem przedsiębiorców i przedstawicieli prasy, aby spopularyzować kręcony właśnie film. Ciekawostka: ta scena rozwścieczyła męża aktorki, Joe DiMaggia, który takie pokazywanie się uważał za ekshibicjonizm.

Niemieccy żołnierze oglądają film o obozach koncentracyjnych, 1945 r.

Na tym zdjęciu, wykonanym w 1945 roku, widoczne są twarze niemieckich żołnierzy oglądających film o obozach koncentracyjnych. Ta konfrontacja zmusiła Niemców do stanięcia twarzą w twarz z największymi okropieństwami, jakich dopuściła się III Rzesza. To musiało być naprawdę straszne, dowiedzieć się o braniu udziału w tak odrażających zbrodniach przeciwko ludzkości. Oto jeden z przykładów, co może się stać, jeśli społeczeństwo nie posiada wszystkich informacji na temat działań prowadzonych przez swoich przywódców. Dobra przestroga dla nas wszystkich.

Niemiecka kawaleria celująca w pozycji stojącej, 1935 r.

Młody Winston Churchill, 1895.

Młody mężczyzna cieszy się pierwszym tańcem, 1987.

Jenny Joseph, gospodyni domowa z Luizjany, pozuje do nowoczesnego logo Columbia Pictures, lipiec 1991 r.

Testowanie kasków do futbolu amerykańskiego. (1912)

NRD-owski żołnierz Conrad Schumann dezerteruje i przeskakuje przez drut kolczasty będący częścią muru berlińskiego. (15 sierpnia 1961 roku)

Po drugiej stronie zagrody, w Berlinie Zachodnim, zbierały się grupki młodych berlińczyków początkowo rzucające inwektywami pod adresem żołnierza. Widząc wątpliwości i niezdecydowanie Schumanna zachodni berlińczycy zaczęli go wołać do siebie. Całą sytuację ponad godzinę śledził także początkujący fotoreporter Peter Leibing. Od samego początku miał on wrażenie, że żołnierz zdezerteruje. Nawoływania z zachodniej strony wzmagały się, pojawił się tam policyjny samochód, który zatrzymał się i nie wyłączając silnika czekał z otwartymi tylnymi drzwiami. Tłum nawoływał Komm rüber! (Przechodź!) i wtedy Conrad Schumann odrzucił papierosa i pobiegł w kierunku bariery. Podtrzymując jedną ręką pistolet przeskoczył druty i znalazł się w Berlinie Zachodnim. Następnie wsiadł do czekającego policyjnego samochodu, który odjechał z dużą prędkością. Peter Leibing zdążył wykonać swoją słynną fotografię, uwieczniając dokładnie moment skoku nad drutem kolczastym. W ciągu kilku godzin fotografia znalazła się na okładce Bilda, a następnie obiegła cały świat, z czasem stając się ikoną zimnej wojny i jedną z najbardziej rozpoznawalnych fotografii tamtego okresu.

Po upadku muru berlińskiego Conrad Schumann wspominał: „Dopiero od 9 listopada poczułem się naprawdę wolny”. Pamiętając tarcia z kolegami, nie wrócił jednak do rodzinnej Saksonii, nie godził się nawet na odwiedzenie swoich braci i rodziców. Symbol odwagi na Zachodzie – na Wschodzie był kreowany na zdrajcę i uciekiniera, co mogło wpłynąć na odbiór jego osoby przez znajomych. 20 czerwca 1998 roku, będąc w depresji, powiesił się w swoim sadzie niedaleko Ingolstadt.

Pośmiertna maska Napoleona Bonaparte, 1821 r.

Odlew twarzy Napoleona został wykonany półtora dnia po śmierci na wyspie Świętej Heleny.

Odpowiadam na pytanie, które tutaj może się pojawić: Czy Napoleon był łysy?

Napoleon miał włosy, ale został ogolony po śmierci aby można było wykonać jak najlepszy odlew czaszki.

Czek, którym rząd Stanów Zjednoczonych zapłacił Rosji za terytorium Alaski.

PUNT GUN: 5 metrów długości, lufa o kalibrze ponad 50 milimetrów i waga wystrzeliwanych jednorazowo pocisków przekraczająca pół kilograma.

Likwidator zakłada fartuch ołowiowy, przygotowując się do usuwania radioaktywnego gruzu z dachu reaktora. Czarnobyl, 1986.

Zdjęcie przedstawia 17-letniego zamachowca Otoyę Yamaguchiego, 12 października 1960 r.

Podczas odbywającej się w tokijskiej Hibiya Hall debaty poprzedzającej wybory parlamentarne, zamordował mieczem wakizashi (tradycyjny japoński miecz jednosieczny) lidera Japońskiej Partii Socjalistycznej, Inejiró Asanumę. Niecałe trzy tygodnie później Yamaguci popełnił samobójstwo w celi aresztu dla nieletnich, wieszając się na prześcieradle. Przed śmiercią używając mieszaniny pasty do zębów i wody wykonał na ścianie celi napis: Siedem żyć mojemu krajowi. Dziesięć tysięcy lat Jego Wysokości Cesarzowi!

Karabin maszynowy na słoniu. Zdjęcie wykonane między 1914 a 1918 rokiem.

„Sound Finders” z I wojny światowej zaprojektowany do wykrywania kierunku zbliżających się samolotów wroga (około 1914–1918)

Dziecko umieszczone w klatce wystającej z okna, aby dostarczyć mu odpowiednią ilość słońca, 1937.

Kobieta nalewa brytyjskiemu żołnierzowi filiżankę herbaty podczas walk po lądowaniu aliantów w Normandii. Lisieux, Calvados, Dolna Normandia, Francja. 22 sierpnia 1944 r.

Epidemia Hiszpanki. Zdjęcie rodzinne 1918 rok.

Biała sierść na pysku kota może sugerować, że też ma założoną maseczkę ochronną.

Żołnierz niesie na plecach osła (1958)

Tak, ten żołnierz niesie osła, ale nie przez pole minowe i nie z obawy, że wejdzie on na minę i zrani wszystkich w pobliżu. Historia nie wydarzyła się również podczas I wojny światowej. Fotografia pochodzi z 1958 r., z czasów wojny algierskiej. Żołnierz uratował osła od śmierci głodowej, zaniósł go do bazy, gdzie zwierzę wróciło do zdrowia. Zostało maskotką w jednostce, a całą brygadę odznaczono. Naszym zdaniem prawdziwa wersja historii jest dużo piękniejsza i ciekawsza niż jej fałszywy odpowiednik udostępniany w mediach społecznościowych.

Łajka leci w kosmos (1957)

Zdjęcie z epoki wiktoriańskiej wykonane w 1900 roku. 

Fotografia przedstawia małą dziewczynę. Nie było by w tym nic szokującego gdyby nie fakt, że zdjęcie zostało wykonane po jej śmierci…

XIX wiek, w tym epoka wiktoriańska, kojarzy się większości osób z dorożkami, damskimi gorsetami i Charlesem Dickensem. Mało kto wie o tym, jak ludzie żyjący w tamtych czasach odnosili się do śmierci swoich bliskich. Dzisiaj wydawać się to może szokujące, ale wtedy, kiedy w jakiejś rodzinie zdarzyło się nieszczęście i ktoś umarł, pierwszą osobą, która odwiedzała dom, w której zamieszkiwała nieszczęsna rodzina, był… fotograf. Tzw. zdjęcia pośmiertne, czyli uwiecznianie wizerunków ukochanych osób było, wśród rodzin dostatecznie zamożnych, praktyką powszechną.

Bardzo często robiono wszystko aby osoba zmarła na zdjęciu wyglądała na żywą. Do tego celu wykorzystywano specjalne statywy w przypadku kiedy osoba zmarła na zdjęciu miała naturalnie stać.

Dla niektórych ta praktyka mogła zadziwiać, ale bardzo wiele osób w taki właśnie sposób radziło sobie z nagłą utratą bliskiej osoby. Chęć uwiecznienia swojego dziecka czy innego członka rodziny jako żywego była silniejsza…

To był rodzaj ostatniej pamiątki….

Matka ukrywa twarz ze wstydu po oddaniu swoich dzieci na sprzedaż, Chicago, 1948

Płonąca zbombardowana Warszawa

25 września 1939 r. przeszedł do historii Warszawy jako Czarny Poniedziałek. Wówczas Niemcy, chcąc złamać morale obrońców miasta, zrzucili na miasto przeszło 600 ton bomb zapalających i burzących. Był to najbardziej niszczycielski nalot Luftwaffe na Warszawę w dziejach II wojny światowej.

Król Jerzy V na froncie zachodnim, 1917 r.

Pancerz podwodny autorstwa Chestera E. Macduffee. (1910)

W czasopiśmie Popular Mechanics z listopada 1914 r. Podano, że nowy opancerzony kombinezon do nurkowania zanurzył się na głębokość 212 stóp w Long Island Sound, ustanawiając nowy amerykański rekord nurkowania w głębinach morskich.

Japoński generał Hideki Tojo tuż po nieudanej próbuje popełnienia samobójstwa 8 września 1945 roku. Odratowano go, wyleczono a następnie powieszono.

Książę Fumimaro Konoe podał się do dymisji 18 października 1941. Cesarz Hirohito mianował tego samego dnia Tōjō na stanowisko premiera. Tōjō stanął na czele rządu, a zarazem pozostał w czynnej służbie wojskowej. Zyskał dzięki temu władzę dyktatorską i dowództwo nad japońskimi siłami zbrojnymi. Był pomysłodawcą ataku na Pearl Harbor, skutkiem czego Japonia przystąpiła do II wojny światowej. Tōjō ponosi odpowiedzialność za dalszą politykę ekspansji oraz za masowe ludobójstwo i zbrodnie wojenne popełniane na terenach Azji oraz Pacyfiku, wskutek których śmierć poniosło 8 milionów ludzi. Wydał m.in. rozkaz bezwzględnego traktowania wziętych do niewoli żołnierzy alianckich oraz mordowania schwytanych lotników, którzy według niego byli zbrodniarzami wojennymi. Popierał prowadzenie dalszych badań w obozach takich jak oddział 731, w których przeprowadzano eksperymenty na ludziach. W związku z niepomyślnym dla Cesarstwa Japonii przebiegiem wojny, ustąpił ze stanowiska premiera 22 lipca 1944.

Został postawiony w 1946 przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym dla Dalekiego Wschodu w Tokio i oskarżony o udział w zbrodniach wojennych. W 1948 został uznany za winnego i został skazany na karę śmierci przez powieszenie. Egzekucja odbyła się w Tokio 23 grudnia 1948.

Pan Am Building (teraz MetLife Building ) , Nowy Jork, 1964.

Amerykańscy żołnierze 45. Dywizji Piechoty 7. Armii machają amerykańskimi flagami z podium Luitpold Arena w Norymberdze, Niemcy, 20 kwietnia 1945 r.

Skrzynia zawierająca tysiące obrączek ślubnych ofiar zbrodni niemieckich odkryta przez żołnierzy amerykańskich w kopalni soli Heilbronn, Niemcy, 1945 r.

Selfie około 1920 roku. Zdjęcie zostało zrobione w Marceau’s Studio, 5th Ave naprzeciwko katedry św. Patryka w Nowym Jorku. W tle widać katedrę św. Patryka.

Katastrofa lotnicza w Ramstein (1988)

Katastrofa lotnicza w Ramstein wydarzyła się 28 sierpnia 1988 r. w amerykańskiej bazie lotniczej w Ramstein-Miesenbach. Podczas pokazów lotniczych trzy z dziesięciu samolotów Aermacchi MB-339 włoskiej grupy Frecce Tricolori rozbiły się o siebie, po czym jeden spadł na publiczność. Zginęło 70 osób (67 na ziemi), a blisko 1000 zostało rannych, w tym 346 ciężko. Na cześć ofiar wypadku niemiecki zespół Rammstein stworzył piosenkę o tej katastrofie.

Niemiecki pies wykorzystywany do przenoszenia wiadomości na linię frontu podczas niemieckiej ofensywy w styczniu 1918 r.

Wrak niemieckiego samolotu myśliwskiego Messerschmitt Bf 109 pod Stalingradem, 1942. (koloryzowane)

George Stinney Jr. był najmłodszą osobą skazaną na śmierć w XX wieku w Stanach Zjednoczonych. (1944)

Miał dopiero 14 lat, gdy został stracony przy pomocy krzesła elektrycznego.

Podczas procesu, aż do dnia egzekucji, nosił w rękach Biblię, twierdząc że jest niewinny

Oskarżono go o zabicie dwóch białych dziewcząt, Betty 11 lat i Mary z 7, ciała znaleziono w pobliżu domu, w którym mieszkał nastolatek z rodzicami.

Proces trwał zaledwie 2 godziny, a wyrok został wydany 10 minut później.
By uchronić się przed linczem, jego rodzina emigrowała do stanów północnych.

Przed egzekucją George spędził 81 dni bez możliwości spotkania z rodzicami.
Był uwięziony w izolatce, 80 km od miasta w którym mieszkał. Skazano go bez obecności rodziców czy adwokata.

Dzieci zginęły od uderzenia ciężką belką w pobliżu torów kolejowych. Wątpliwe jest, czy chłopiec ważący zaledwie czterdzieści kilogramów i o wzroście 1,55 m był zdolny ją unieść, a co dopiero zadawać ciosy. Sekcja zwłok wykazała co najmniej sześć uderzeń u Mary i siedem u Betty. Jedynym dowodem w procesie były zeznania George’a (prawdopodobnie wymuszone torturami). Stinney zeznał, że 24 marca dziewczynki spytały go, gdzie mogą zerwać kwiaty, zaczęły go bić, przez co młodsza spadła do rowu, drugą natomiast uderzył w obronie własnej.

Historia ta jest dosyć mało znana, ponieważ mniej więcej w tym samym czasie gazety rozpisywały się o inwazji na Normandię i interesowano się raczej losem amerykańskich żołnierzy. Ponowna dyskusja rozgorzała po premierze filmu The End Of Silence.

O pośmiertne ułaskawienie aktywnie walczyła siostra George’a, Catherine Robinson.

18 grudnia 2014 sąd uznał, że Stinney został skazany niesłusznie oraz nie miał zapewnionych podstawowych praw gwarantowanych przez konstytucję.

Na historii chłopca oparta została powieść Stephena Kinga ,,Zielona Mila,, oraz film o tym samym tytule w reż.  Franka Darabonta.

Sterowiec USS Los Angeles latający nad Manhattanem w latach dwudziestych.

Pracownik ratuje kolegę po porażeniu prądem, 1967.

Elektryk Randall Champion podczas pracy na słupie wysokiego napięcia został porażony prądem o sile 4000 woltów. Dzięki pasom zabezpieczającym nie spadł na ziemię, tylko nieprzytomny zawisł głową w dół.

W pobliżu znajdował się inny elektryk – J.D. Thompson. Kiedy zauważył, co się stało, czym prędzej pospieszył koledze na ratunek i wspiął się na słup. Jeszcze będąc na wysokości, rozpoczął sztuczne oddychanie, które kontynuował do momentu, aż poczuł niewyraźny puls. Następnie zniósł Championa na ziemię i przystąpił do pełnej reanimacji. Zakończyła się ona powodzeniem. Mało tego, Randall Champion nie tylko przeżył, ale żył w dobrym zdrowiu aż do 2002 r. Thompson żyje natomiast do dzisiaj.

Całą tę sytuację uchwycił w kadrze Rocco Morabito – fotograf lokalnej gazety Jacksonville Journall. Wracał on właśnie ze strajku kolejarzy, o którym robił fotoreportaż, i przypadkiem natknął się na opisane powyżej wydarzenia. Za zdjęcie ukazujące moment sztucznego oddychania na słupie otrzymał nagrodę Pulitzera. Fotografia nosi tytuł The Kiss of Life.

Walter Yeo. Jeden z pierwszych ludzi, poddanych zaawansowanej chirurgii plastycznej i przeszczepowi skóry, 1917

Urodzona w 1746 roku Hannah Stillej, sfotografowana w 1840 roku. Najprawdopodobniej jest najdawniej urodzoną osobą, jaką udało się uwiecznić na zdjęciu.

Wieża Eiffla w trakcie budowy (1888)

Miecz ceremonialny Króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego

Buty koronacyjne małego Zygmunta II Augusta z 1529 roku. (2000)

Zygmunt August został koronowany na króla jeszcze za życia swego ojca 20 lutego 1530 roku w Katedrze na Wawelu.

3 thoughts on “50 ciekawych zdjęć historycznych, które warto zobaczyć cz. 2”
      1. I ci tam też wiedzieli. Także wiesz, opis nie tego, choć zdjęcie ważne.

Leave a Reply