Jeżeli chcecie zobaczyć, mało znane zdjęcia historyczne które bardzo często są cenzurowane ze względu na ich szokujące treści – zapraszamy do lektury tego artykułu!

1. Więźniowie obozu koncentracyjnego Mauthausen w Górnej Austrii, gdzie przeprowadzono wiele eksperymentów medycznych na ludziach, 1944 r.

2. Jim Morrison przed sądem, USA, 1970 rok.

Lider grupy The Doors wielokrotnie miał kłopoty z prawem, ale zdaje się, że najpoważniejszy incydent miał miejsce na koncercie w Miami 1 marca 1969 roku. Morrison został oskarżony o wulgaryzmy, nieprzyzwoite zachowanie, publiczną nagość i naśladowanie sceny seksu oralnego z gitarzystą Robbym Kriegerem. Za lubieżne zachowania w miejscu publicznym, gdy na widowni była małoletnia publiczność, można było usłyszeć całkiem niezły wyrok.
Oskarżenie dążyło do uzyskania wyroku sześciu miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności oraz 500 dolarów grzywny. Finalnie legendarny wokalista został skazany, ale zapłacił 50 000 dolarów i pozostał na wolności. Odwołał się od wyroku, ale nie doszło do ponownej rozprawy z powodu nagłej śmierci Morrisona 3 lipca 1971 roku.

3. Obywatele radzieccy słuchają ostatniego transmitowanego w telewizji przemówienia Prezydenta ZSRR Michaiła Gorbaczowa, ogłaszającego rezygnację z urzędu, 25 grudnia 1991 roku.

W styczniu 1991 roku Gorbaczow wysłał do Litwy ultimatum, w którym zapowiedział zbrojną interwencję w przypadku nieprzyjęcia konstytucji Związku Radzieckiego. Jednocześnie, nie czekając na odpowiedź, Armia Radziecka przejęła najważniejsze budynki państwowe w Wilnie. 13 stycznia 1991 roku 14 osób zginęło podczas starć wokół wieży telewizyjnej, a 702 odniosło rany.
W Związku Radzieckim popularność Gorbaczowa zaczęła maleć. Wpływ na to miał spadek poziomu życia społeczeństwa oraz wycofanie się z kontroli Europy Wschodniej, w oczach wielu Rosjan wyglądało to jak początek końca mocarstwa.
19 sierpnia 1991 roku doszło do wybuchu puczu moskiewskiego, podczas którego próbowano siłą przejąć władzę w kraju. Zamach nie udał się, ale pozycja Gorbaczowa gwałtownie zmalała przy ogromnym wzroście autorytetu Jelcyna, który wyrastał na bohatera Rosjan.
8 grudnia 1991 roku, po utworzeniu przez prezydenta Federacji Rosyjskiej Borysa Jelcyna Wspólnoty Niepodległych Państw, Gorbaczow, będący prezydentem faktycznie nieistniejącego już Związku Radzieckiego, 25 grudnia 1991 roku złożył urząd.

4. Nowy Jork, lata 40. XX wieku.

5. Linia montażowa Citroëna, 1918 rok.

6. Ruandyjscy robotnicy w kopalni miedzi w Kongu Belgijskim pod koniec lat dwudziestych XX wieku.

7. Radzieccy pionierzy z zaciekawieniem przyglądają się amerykańskim produktom, które wysłano do ZSRR w ramach Lend Lease Act, 1945 rok.

Lend-Lease Act to ustawa federalna z 11 marca 1941, zezwalająca prezydentowi Stanów Zjednoczonych „sprzedawać, przenosić własność, wymieniać, wydzierżawiać, pożyczać i w jakikolwiek inny sposób udostępniać innym rządom dowolne produkty ze sfery obronności”.
Według szacunków, w latach 1941-1945 największą pomoc od USA otrzymała Wielka Brytania (3/5 dostaw), ZSRR (1/5 dostaw), pozostałą 1/5 przyznano innym krajom walczącym z hitlerowskimi Niemcami.
Według aktualnych szacunków rosyjskich historyków, w ramach pomocy ZSRR otrzymał 427 tys. samochodów, 22 tys. samolotów, 13 tys. czołgów, 9 tys. traktorów, 2 tys. lokomotyw, 11 tys. wagonów, 3 mln ton benzyny lotniczej, 350 tys. ton materiałów wybuchowych, 15 mln par butów, 70 mln m² tkanin ubraniowych, 4 mln opon oraz 200 tys. km drutu telefonicznego.

8. Laureaci Ellis Island Medal of Honor (od lewej) Joe DiMaggio, Victor Borge, Anita Bryant, Muhammed Ali, Rosa Parks i Donald Trump. 27 października 1986, Nowy Jork.

Medal jest przyznawany osobom, „których misją jest dzielenie się z tymi, którzy mają mniej szczęścia, bogactwem wiedzy, niezłomną odwagą, bezgranicznym współczuciem, wyjątkowymi talentami i bezinteresowną hojnością. Robią to, uznając swój dług wobec dziedzictwa etnicznego, podtrzymując ideały i ducha Ameryki”.

9. Howard Carter i robotnik egipski badają trzecią trumnę (Carter nr 255) wykonaną z litego złota, znajdującą się wewnątrz innej trumny. Fotografia wykonana przez Harry’ego Burtona, 29-30 października 1925 roku, grobowiec Tutenchamona.

Grobowiec będący miejscem spoczynku Tutanchamona, faraona z XVIII dynastii rządzącego starożytnym Egiptem w latach 1333-1323 p.n.e., odkryty został przez Howarda Cartera i lorda Georga Carnarvona w listopadzie 1922 roku. Do trzeciej, najgłębiej położonej trumny, Carter dotarł dopiero pod koniec 1925 roku, ponieważ borykał się z problemami prawnymi z koncesją na dalsze badania po śmierci (rzekomej klątwie Tutenchamona) lorda Carnarvona w kwietniu 1923 roku.

10. Zatrzymana Rosa Parks, grudzień 1955 roku.

1 grudnia 1955 roku Parks wracała autobusem z pracy w domu towarowym Montgomery Fair. Zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa, określona liczba rzędów siedzeń z przodu autobusu zarezerwowana była tylko i wyłącznie dla białych pasażerów. Czarnoskórzy mogli korzystać tylko z pozostałych, położonych z tyłu autobusu miejsc. Dodatkowo funkcjonowała niepisana zasada, iż – w razie zajęcia przez białych pasażerów wszystkich przeznaczonych dla nich miejsc – czarnoskórzy powinni ustąpić miejsca kolejnym białym osobom chcącym zająć miejsce.
Taka właśnie sytuacja miała miejsce 1 grudnia 1955 roku. W związku z tym biały kierowca autobusu nakazał czterem osobom siedzącym w pierwszym rzędzie przeznaczonym dla czarnoskórych opuszczenie swoich miejsc, aby biali pasażerowie mogli je zająć. Trzy osoby posłusznie wstały, ale aktywistka Rosa Parks odmówiła.
Kierowca autobusu wezwał policję. Parks została zatrzymana za naruszenie miejscowych przepisów dotyczących korzystania ze środków komunikacji i została umieszczona w areszcie. Tam skontaktowała się telefonicznie ze swoim mężem (adwokatem mocno zaangażowanym w walkę o prawa Afroamerykanów) i jeszcze tego samego wieczoru opuściła areszt za kaucją. Rozprawa sądowa odbyła się 5 grudnia 1955 roku. Parks została uznana winną naruszenia przepisów dotyczących segregacji rasowej, a sąd wymierzył jej grzywnę w wysokości 10 USD, a także obciążył ją kosztami sądowymi w wysokości 4 USD. Parks odmówiła uiszczenia opłaty i odwołała się od wyroku do sądu obwodowego.
W konsekwencji została wraz z mężem pozbawiona pracy (przez białych przełożonych), a także oboje stali się adresatami licznych pogróżek (tu nie trzeba zgadywać koloru skóry). Ostatecznie sprawa trafiła do Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych, który wyrokiem z 13 listopada 1956 roku uznał przepisy wprowadzające i regulujące segregację rasową w autobusach za niekonstytucyjne.
To był początek końca segregacji rasowej w Stanach Zjednoczonych.

11. Pierwsza oficjalna wizyta Myszki Miki w Związku Radzieckim, 1980 rok.

12. Kobiecy oddział snajperów (3. Armia, 1. Front Białoruski) – 775 potwierdzonych zabójstw, Niemcy, maj 1945 roku.

13. Były prezydent Związku Radzieckiego Michaił Gorbaczow występuje w reklamie Pizza Hut, 1997 roku.

14.  Zdjęcie pikietujących podczas pierwszego protestu na rzecz praw gejów, który odbył się przed Białym Domem w Waszyngtonie, 17 kwietnia 1965 r.

15. Carewicz Mikołaj (przyszły car Rosji Mikołaj II) podczas wizyty w Japonii, 1891 rok.

16.  LZ 127 Graf Zeppelin nad zatoką Guanabara, Rio de Janeiro, Brazylia, 1930 rok.

17. 30 żołnierzy niemieckich stoi obok trumny kapitana Ernesta A. Lehmanna, byłego dowódcy sterowca Hindenburg, Nowy Jork, 11 maja 1937 roku.

Chociaż to Max Pruss był dowódcą ostatniego lotu Hindenburga, kapitan Lehmann był najstarszym oficerem na pokładzie, chociaż służył jedynie jako obserwator. Został poważnie poparzony, gdy statek zapalił się w Lakehurst 6 maja 1937 roku i zmarł następnego dnia. Początkowo sądzono, że Lehmann wyzdrowieje z odniesionych ran. Miał zostać przeniesiony do szpitala przy Uniwersytecie Rockefellera w celu dalszego leczenia, ale nagle stan zdrowia „najlepszego pilota sterowców” pogorszył się.
Aż do samego momentu śmierci wierzył, że sterowiec Hindenburg był sabotowany. Wyszedł z płonącego wraku, mówiąc: „Nie rozumiem tego”.

18. Mieszkańcy Harlemu oczekujący na pojawienie się Nelsona Mandeli na paradzie zorganizowanej w ramach Freedom Tour, cztery i pół miesiąca po zwolnieniu z więzienia, w którym spędził 27 lat. Nowy Jork, 20 czerwca 1990 roku.

19.  pPp – pracuj Polaku powoli, druga wojna światowa, Polska, 1939-1945 rok.

pPp, pracuj Polaku powoli – graffiti przedstawiające na ogół żółwia lub ciąg liter. Malowane mniej więcej od końca 1941 przez patriotyczne młodzieżówki polskie na murach i chodnikach okupowanej przez nazistów Polski. Żółwie te miały zachęcać Polaków zmuszonych do pracy na rzecz niemieckiego okupanta do mało wydajnej pracy. Żółwie były też symbolem sabotażu gospodarki i przemysłu przejętych przez okupanta.
W ramach akcji „Żółw” wykonano olbrzymią ilość rysunków. Młodzi Polacy malujący żółwia na ścianie często modyfikowali hasło „pracuj Polaku powoli”. Pojawiały się hasła: „Dla wroga pracuj powoli”, „Pracując wolniej, przyspieszysz koniec wojny”, „Bądź powolny jak żółw pracując dla szkopów”, czy „To jest żółw. Tak jak on poruszaj się, pracując dla Niemca”.

20. Mały chłopiec patrzy, jak wojska państw Układu Warszawskiego wkraczają do jego kraju. Czechosłowacja, sierpień 1968 r.

21. Austriacki objazdowy burdel, 1916 r.

22. Królowa Elżbieta II z księżną Walii, Dianą, 1991 r.

23. Zdjęcie dla ukochanego, Paryż 1980 r.

24. Buty więźniów, pozostałe na miejscu obozu koncentracyjnego Butugyczag na Kołymie, ZSRR, 1989 r.

Wiele osób uważa, że reżim sowiecki był „bardziej ludzki” niż reszta dyktatur.
Pod koniec lat 80. niezależni badacze dotarli do ruin opuszczonego łagru Butugyczag na Kołymie. Wedle oficjalnych źródeł więźniowie wydobywali tam uran i cynę. Bardzo nieliczni przeżyli. Liczbę ofiar szacuje się na 380 tysięcy. Ludzi zabijał mróz, skąpe racje żywnościowe i promieniowanie.

Niedaleko znajdował się łagier dla dzieci. Kim były, do jakich prac je skierowano – nie wiadomo. Nie przeżyło żadne.
Badacze znaleźli również grupę budynków pierwotnie odgrodzoną aż czterema rzędami zasieków. Jak się okazało, były to pozostałości laboratorium, w którym prowadzono pseudomedyczne eksperymenty na żywych więźniach. Na murze jednej z cel zachował się napis „zabij mnie”.

Zidentyfikowano też miejsce pochówku ofiar i tunel w pobliskim lodowcu, gdzie upchnięto resztki ciał, wypreparowane narządy wewnętrzne i inne „odpady”.
Sowieccy „lekarze” prowadzili tam badania głównie nad ludzkim mózgiem. Czaszki, które znaleziono były rozpiłowane, niektóre noszą ślady rozległych trepanacji, na niektórych zachowały się nawiercone otwory – prawdopodobnie wprowadzano przez nie elektrody. 

25.  Poskramiacz węży z synem, Delhi, Indie, 1980 r. Fot. Mary Ellen Mark

W poprzednim odcinku

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.