Nowa seria której przedstawiamy najpiękniejsze zabytki świata. Jeśli mieliście okazję je zobaczyć na własne oczy to na pewno ich widok pozostanie w waszej pamięci. Dla tych, który nie mieli takiej okazji to zachęcam do odwiedzenia tych miejsc.

1. Katedra w Bordeaux

Historia romańsko-gotyckiej świątyni sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa, zręby obecnej budowli zaczęły powstawać w XI w. Bliźniacze wieże sięgają na wysokość 81 m, a długość budowli to 124 m. Kościół figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

2. Pałac w Wersalu

Pałac projektowali architekci królewscy Louis Le Vau i Jules Hardouin-Mansart. Wnętrza projektował Charles Le Brun, a André Le Nôtre zaprojektował ogrody. W 1682 pałac w Wersalu stał się oficjalną rezydencją króla Francji i Wersal przejął rolę faktycznej stolicy kraju. W XVIII w. w parku wersalskim wzniesiono dwa mniejsze pałace: Grand Trianon i Petit Trianon.

Pałac jest odwiedzany przez ponad 7 milionów zwiedzających rocznie i jest trzecią największą atrakcją turystyczną Francji. Znajduje się w nim 700 pomieszczeń, z których 120 udostępnia się publiczności.

W 1871 okupowany przez Niemców Wersal stał się sceną koronacji Wilhelma I Hohenzollerna na cesarza Niemiec. Proklamowano tu również Republikę Francuską, a w 1919 podpisano traktat pokojowy z Niemcami (traktat wersalski).

3. Hagia Sophia

Hagia Sophia to dawny Kościół Mądrości Bożej, który w czasach Cesarstwa Bizantyjskiego stanowił najwyższą rangą świątynię oraz miejsce koronacji cesarzy bizantyjskich. Budowla została wzniesiona ku chwale chrześcijaństwa, na polecenie cesarza Justyniana I Wielkiego, który postawił sobie za cel zbudowanie świątyni przewyższającej swoim pięknem Świątynię Jerozolimską. Budowa Hagii Sophii trwała sześć lat oraz zaangażowała ponad 10 tys. robotników. Wnętrze kościoła wykończono najcenniejszymi materiałami, pochodzącymi z terenów całego imperium, w tym m.in. z Delf, Aten oraz Efezu.

Po podbiciu Konstantynopola przez Osmanów w 1453 roku, na polecenie sułtana Mehmeda II, chrześcijańską świątynię po raz pierwszy przekształcono w meczet. Ostatnie nabożeństwo odbyło się 28 maja, tego samego roku, a udział w nim wzięli zarówno prawosławni, jak i katoliccy obrońcy Konstantynopola. Po dokonaniu konwersji, podjęto decyzję o zakryciu większości bizantyjskich mozaik gipsem oraz o powieszeniu we wnętrzu budowli ogromnych medalionów, z imionami Allaha, Mahometa oraz czterech kalifów.

Po upadku Imperium Osmańskiego, Turcja stała się republiką świecką. W 1935 r. Mustafa Kemal Atatürk, fundator i pierwszy prezydent Republiki Turcji, podjął decyzję o przekształceniu świątyni, która przez 916 lat służyła chrześcijanom, a przez 481 lat muzułmanom, w muzeum. Wskutek tych przemian, z podłogi usunięto dywan modlitewny, a konserwatorom udało się wydobyć na światło dzienne wiele spośród dawnych i cennych bizantyjskich mozaik. W 1985 roku muzeum zostało wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Podczas swoich pielgrzymek do Turcji, muzeum chętnie odwiedzali papieże. W 1979 Jan Paweł II, w 2006 Benedykt XVI, a w 2014 papież Franciszek.

Po dwóch latach od ostatniej papieskiej wizyty i po 81 latach od konwersji w muzeum, w 2016 roku w Hagii Sophii po raz pierwszy muezin zaintonował ezan, wezwanie muzułmanów do modlitwy. Wydarzenie to było transmitowane przez turecką telewizję państwową, dając sygnał początków starań odejścia od świeckości budowli.

W lipcu 2020 sąd administracyjny w Turcji unieważnił dekret z 1934, przekształcający Hagię Sofię w muzeum. W konsekwencji tej decyzji, prezydent Recep Tayyip Erdoğan wydał dokument nadający budowli ponownie funkcję meczetu. Mimo protestów chrześcijan na całym świecie, decyzja o konwersji Hagii Sophii w świątynię muzułmańską stała się faktem.

4.  Most Karola w Pradze

Most Karola w Pradze to jeden z najważniejszych i najbardziej znanych elementów architektonicznych stolicy Czech oraz obowiązkowa pozycja na liście czeskich atrakcji turystycznych przeznaczonych do zwiedzenia. Ma niemalże 516 m długości i ok. 9,50 m szerokości. Most Karola w Pradze wybudowano w stylu gotyckim, zaczął powstawać w 1357 r.

Za panowania cesarza Karola IV rozpoczęto budowę Mostu Karola, który stanął w miejscu zniszczonego przez powódź mostu Judyty. Poprzednia konstrukcja posiadała wieże na obu końcach, które zresztą można podziwiać do dziś. Początkowo most ten był jedynym połączeniem między dwiema dzielnicami Pragi i nie nazywano go Mostem Karola, a Mostem Kamiennym bądź Praskim Mostem. Niegdyś był otwarty dla ruchu konnego i samochodowego, obecnie można się po nim poruszać tylko pieszo.

Budowę mostu Karola zlecono młodemu Peterowi Parlerowi. Początkowo na moście ustawiono jedynie krzyż, natomiast później, w okresie baroku, wzbogacono go o wiele wizerunków, najczęściej świętych. Pierwszym z nich była rzeźba św. Jana Nepomucena, wzniesiona w 1683 roku. Pojawił się również wizerunek cesarza Karola IV i jego syna Wacława IV.

Niegdyś na Moście Karola odbywały się turnieje rycerskie, a także egzekucje.

Most Karola w Pradze wielokrotnie padał ofiarą powodzi. Przez to tracił elementy konstrukcyjne oraz ozdoby, z czego nie wszystkie udało się odbudować (np. wizerunek św. Ignacego Loyoli).

Uważa się, że do budowy Mostu Karola użyto zaprawy murarskiej wzmacnianej kurzymi jajami.

5. Angkor Wat

Pierwotny projekt i budowa świątyni miały miejsce w pierwszej połowie XII wieku, za panowania Surjawarmana II (1113–1150 n.e.) ku czci hinduskiego bóstwa Wisznu, z którym, jako władca-bóg, król ten się identyfikował.

Idealnie symetryczna bryła Angkor Wat ze strzelistymi wieżami w kształcie lotosu widoczna jest już dużej odległości. Wieże Angkor Wat symbolizują mistyczną górę Meru – środek wszechświata i siedzibę boga Wisznu. Zewnętrzny mur symbolizuje krawędź świata, natomiast tarasowa konstrukcja budowli odzwierciedla stopniowe oddzielanie się od strefy ziemskiej i przejście do wyższej strefy duchowej. Cały kompleks świątynny otoczony jest dwustumetrowej szerokości fosą. Mury ozdobione są przebogatą ornamentyką. Obok scen z mitologii i eposów hinduskich Ramajany i Mahabharaty uwieczniono również wydarzenia z życia króla, jego przodków i ważnych historycznych postaci w dziejach Khmerów. Pełno tu bogów i boginek, żołnierzy i ich przywódców. Historycy sztuki doliczyli się tu przedstawień 20 tysięcy postaci, a najbardziej niezwykłe jest to, że każda z nich ma inną twarz. Wszystkie reliefy wyróżniają się subtelnym pięknem i wielką precyzją. Te właśnie działa oraz kompozycja budowli, symetria i wspaniale wykorzystana przestrzeń czynią z Angkor Wat oszałamiające arcydzieło. Przy budowie kompleksu Angkor Wat pracowało około 5 tysięcy rzemieślników i 50 tysięcy robotników. Budowa trwała 37 lat.

W XV wieku Angkor zostało zaatakowane i złupione przez tajską armię. Opuszczone przez ludność miasto utonęło z czasem wśród bujnej roślinności dżungli. Od 1992 r. jest na Światowej Liście Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

6. Wielki Mur Chiński

Według tradycji Mur wzniesiono na rozkaz pierwszego cesarza Chin w III w p.n.e. Miał stanowić zarówno zaporę przed najazdem, jak i być symbolem potęgi władcy. Znaleziska archeologiczne wskazują jednak na VI-VIII w p.n.e. Obecna linia i postać Wielkiego Muru Chińskiego powstała dopiero w XV wieku za panowania dynastii Ming.  Ostatni fragment Wielkiego Muru zbudowano w 1878 r. pod koniec panowania dynastii Qing.

Wielki Mur Chiński służył nie tylko jako obrona przed barbarzyńcami. Miał też chronić przed… demonami „grasującymi” po nieurodzajnych terenach. Ponieważ wierzono, że demony nie w stanie przekroczyć zakrzywionych konstrukcji, mur nie ma prostej linii. Tworzy go wiele odcinków, które były wznoszone na przestrzeni wielu wieków zupełnie różnymi technikami.

Szerokość Wielkiego Muru Chińskiego u podstaw wynosi ok. 6,5 m, zaś wysokość 9 m. Na górze mur ma 5,5 m szerokości. Mogło po nim przejechać pięć koni w szeregu albo maszerować 10 żołnierzy. Jego średnia wysokość wynosi 9 m, a wieże strażnicze wznoszą się na wysokość 12 m.

Nie ma jednego „wielkiego muru”, nieprzerwanej i spójnej konstrukcji, dlatego nie można określić dokładnej jego długości. Pod uwagę bierze się cały system fortyfikacji – łącznie z rzekami, wzgórzami i rowami. Tak licząc Wielki Mur Chiński ma najprawdopodobniej 21 196 km. Tradycyjnie jednak przyjmuje się, że mur (jako budowla) biegnie od miejscowości Shanhaiguan nad Zatoką Liaotuńską (Morze Żółte), przez Mongolię Wewnętrzną, do przełęczy Jiayuguan w górach Qilian Shan i ma ok. 2.4 tys. 

Co więcej, mur maleje. W okresie świetności budowla liczyła ponad 7600 km długości, dziś  nie ma już około połowy muru.  Na niektórych odcinkach, mimo prawnej ochrony państwa, jest on rozbierany przez mieszkańców, a z pozyskanego materiału powstają domy i budynki gospodarcze.

7. Zamek Predjamski, Słowenia

Czteropiętrowy zamek wybudowany pod ponadstumetrową skałą. Początkowo, w XII wieku, zbudowany był w jaskini potężnej skały. Przebudowano go ok. 1570 roku. Do dzisiaj część pomieszczeń to pozostałości po pierwotnym zamku wybudowanym w jaskini. Wnętrza łączą się z systemem korytarzy jaskini. Dawniej, w najniższych partiach, podczas najazdów chowali się okoliczni mieszkańcy.

Najbardziej znanym mieszkańcem zamku był XV-wieczny rozbójnik Erazm Lügger, który napadał na kupieckie karawany, a łupy oddawał biednym. Naraził się austriackiemu cesarzowi, Fryderykowi III, opowiadając się po stronie Węgrów podczas wojny. Zginął w 1484 roku, trafiony kulą armatnią podczas wizyty w toalecie.

8. Zamek na Hradczanach, Czechy

Pierwsze zabudowania pojawiły się w tym miejscu prawdopodobnie w IX-X wieku, po tym, jak książę Borzywoj I przeniósł swoją siedzibę z Lwiego Hradca na wzgórze nad Wełtawą. Budowano tu kolejne obiekty – kościoły, rotundę, klasztor, pałac, budynki dla służby. Co ciekawe, obiekty sakralne od początku były kamiennie, a świeckie – drewniane. Po pożarze zamku w XIV wieku zbudowano go na nowo. Kolejni właściciele dodawali następne budynki lub ulepszali istniejące. 

Dziś na terenie zamku znajdują się katedra, bazylika i dwie kaplice, stary i nowy pałac królewski, belweder królowej Anny i pałac Lobkovicki, wieże, piękny ogród oraz Złota Uliczka. Ta ostatnia prawdopodobnie była zamieszkała przez złotników. W latach 50. XX wieku wysiedlono ostatnich mieszkańców, a uliczkę zamieniono na turystyczną atrakcję.

9. Zamek w Hunedoarze, Rumunia 

Średniowieczny zamek w Siedmiogrodzie, którego początki sięgają XII-XIII wieku. Budowę ukończono w połowie XV wieku – znajdowały się tu wtedy mury obronne, kaplica oraz zamek. Po wielu zmianach właścicieli, przebudowach i pożarach, budowle odrestaurowano na przełomie XIX i XX wieku.

Nowością były okrągłe wieże – Wieżę Niezamieszkaną, Wieżę Bębniarzy oraz Wieżę Capistrano, która posiada jedyny na zamku odrestaurowany gotycki kominek. Z kolei ściany zewnętrzne Wieży Muszkatowej pokryte są geometrycznym freskiem. W zamku na szczególną uwagę zasługuje Sala Rycerska z bogatą dekoracją kamieniarską.

10. Pałac Zwinger, Niemcy

Późnobarokowy pałac wzniesiony w pierwszej połowie XVIII wieku na życzenie Fryderyka Augusta I zwanego Mocnym, późniejszego króla Polski  Augusta II. Miał być odpowiednikiem rzymskiego Koloseum, w którym będą odbywały się różne uroczystości. Posiada ogromny wewnętrzny dziedziniec, otoczony ogrodem z fontannami. Na jednym z pawilonów znajduje się kartusz z herbem Polski.

Od początku pałac wykorzystywany był do prezentowania wystaw. Można tu podziwiać zbiory porcelany czy zbrojownię, na która składają się egzemplarze broni z różnych okresów. W Galerii Obrazów Starych Mistrzów wystawiane są dzieła europejskich malarzy, m.in. Rubensa i Rembrandta.

11. Zamek w Dunrobin, Szkocja

Pierwsze zabudowania zamku powstały w późnym średniowieczu, prawdopodobnie pod koniec XIV wieku. W połowie XIX wieku architekt Charles Barry przebudował obiekt, inspirując się zamkami znad francuskiej Loary. Dziś najwyższa wieża z wejściem do warowni mierzy 41 m, z zegarem – 38 m, a pozostałe wieże nie przekraczają 35 m.

Zamek posiada 189 pokoi. Można w nich oglądać meble, rzeźby, obrazy i liczne pamiątki. Znajduje się tu również muzeum pełne myśliwskich pamiątek. Zwiedzać można również przylegające do zamku ogrody.

12. Zamek w Chambord, Francja

Renesansowy zamek, największa tego typu budowla w dolinie Loary, zbudowany w pierwszej połowie XVI wieku na polecenie królów Franciszka I i Henryka II jak rezydencja myśliwska. Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych zamków w okolicy. Posiada 440 komnat, 365 kominków i 84 klatki schodowe. Jednym z architektów zamku był Leonardo da Vinci.

Zamek otacza naturalny ogród o powierzchni prawie 5,5 tys. ha. Cały zespół otoczony jest murem o długości 32 km, w którym znajduje się sześć bram.

13. Zamek Hochosterwitz, Austria

Średniowieczna twierdza, która nigdy nie została zdobyta. Znajduje się na dolomitowej skale mierzącej 175 m. Do zamku wiedzie droga o długości 620 metrów, która prowadzi przez 14 bram obronnych, z których każda posiada własną nazwę. Na szczyt wiedzie również alternatywna droga, tzw. ścieżka głupców. Jest tak stroma, że ze względu na bezpieczeństwo turystów zamknięto ją. Przy dobrej pogodzie widoczność z wieży wynosi ok. 30 km. Z myślą o turystach uruchomiono kolejkę linową.

W zamku znajduje się muzeum poświęcone historii budowli oraz galeria portretów członków rodu Khevenhuller, którzy są właścicielami twierdzy od czterech wieków. Warte zwiedzenia są również zbrojownia oraz kaplica św. Mikołaja.

14. Alcázar w Segowii, Hiszpania

Obiekt wybudowany jako obronny, w swojej historii pełnił funkcje królewskiego pałacu, więzienia i siedziby szkoły artylerii. Pierwsze wzmianki o istnieniu budowli pochodzą z 1120 roku, ale istnieją podejrzenia, że pierwsze zabudowania pojawiły się tu już w starożytności – podczas badań archeologicznych znaleziono granitowe bloki podobne do tych, których używano do budowy rzymskich akweduktów. Twierdza była wielokrotnie przebudowywana przez kolejnych właścicieli i dopasowywana do ich potrzeb.

W zamku można podziwiać zbiór mebli, tapiserii oraz broni. Z jednego z dziedzińców wchodzi się do bogato wyposażonych królewskich komnat. Do zwiedzania udostępnione są m.in. sala tronowa, sala kominkowa, królewski salon i sypialnia, kaplica. Część elementów wyposażenia to repliki wykonane w XIX wieku po pożarze, który strawił wiele dzieł. Obiekt otwarty jest przez cały rok.

15. Czerwony Fort, Indie

Pałac w Delhi, wtedy Shahjahanabadzie, powstał w pierwszej połowie XVII wieku na zlecenie Szacha Dżahana. Sto lat wcześniej rozkaz budowy muru obronnego wydał Islam Szah Sur. Nazwa obiektu pochodzi od czerwonego piaskowca, którego użyto do budowy muru. Pałace i komnaty wewnątrz fortyfikacji wykonano z cenniejszych materiałów. Dziedziniec wypełniony był fontannami i cyprysami.

Początkowo znajdowało się tu sześć pałaców. Aurangzeb, syn i następca szacha, wybudował Perłowy Meczet, który, choć dość mały, sprawia wrażenie przestronnego. W połowie XIX wieku część zabudowań i dekoracji zniszczono. Do naszych czasów przetrwały m.in. łaźnie królewskie.

16. Zamek Matsumoto, Japonia

Ze względu na swój kolor nazywany Zamkiem Kruków, powstał pod koniec XVI wieku, obecnie jest najstarszym istniejącym drewnianym zamkiem w Japonii. Powstał w miejscu, gdzie niemal wiek wcześniej klan Ogasawara zbudował pierwsza fortyfikację. Pod wpływem rewolucji w II poł. XIX wieku zamek i działkę zlicytowano na aukcji. Miał zostać zburzony, ale okoliczni mieszkańcy zbuntowali się i odkupili zabytek.

Wnętrze zamku zostało odrestaurowane, można zwiedzać puste, drewniane sale oraz małe muzeum z eksponatami broni i zbroi używanych w latach świetności zamku. Przed wejściem do zamku zwiedzający musza zdjąć buty. Z okien budowli można podziwiać piękną panoramę.

17. Carskie Sioło, Rosja

Letnia rezydencja carycy Katarzyny II Wielkiej to majstersztyk reprezentujący bogaty styl rosyjskiego baroku. Ozdobiona z przepychem i bogactwem świadczącym o Złotym Okresie caratu błyszczy po dziś dzień. Szczególnie godna uwagi jest rekonstrukcja Bursztynowej komnaty. Oryginał zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach w czasach  II Wojny Światowej, ale rekonstrukcja również zapiera dech w piersiach!

18. Zamek Neuschwanstein, Niemcy

Nawet król baśni i magii – Walt Disney – skądś czerpał inspirację. Słynne logo i Zamek Kopciuszka w Disneylandzie były wzorowane na Neuschweistein, urokliwym niemieckim zamku. Śnieżnobiałe mury, misternie zdobione elewacje i wystrój wnętrz nawiązujący bezpośrednio do legend i podań po dziś dzień pobudza wyobraźnię każdego turysty.

19. Pałac Potala, Tybet

Pałac Potala wznosi się w Himalajach, nad świętym miastem Lhasa, stolicą Tybetu, położoną na wysokości ponad 3600 metrów nad poziomem morza. Od XVII wieku, przez ponad 300 lat, ten olbrzymi kompleks, pełnił role rezydencji dalajlamy – duchownego i politycznego przywódcy Tybetu. Obecnie został przekształcony w muzeum. Jest to największy kompleks pałacowy w najwyższym miejscu na świecie – odległym i trudno dostępnym. Zachwyca swoją wielkością. Wznosi się na wysokość 110 metrów, jest długi na około 300 metrów, wydaje się zrośnięty z górą.

Pałac dzieli się właściwie na dwie części. Pokryty wapnem Biały Pałac, został ukończony w 1648 roku i ma charakter bardziej świecki. Znajdują się w nim również prywatne pomieszczenia dalajlamy. Czerwony Pałac, ukończony 50 lat później, jest religijnym centrum Tybetu. W największym jego budynku – Sali Ofiary –  znajdują się też groby 8 z 14 Dalajlamów.

Wnętrza mogą przyprawić o zawrót głowy. To labirynt niezliczonych pokoi, połączonych wieloma korytarzami, schodami, ozdobiony bogato malowidłami i tysiącami posągów. Tybetańczycy uważają, że Potala jest dziełem bogów, a ludzie nigdy nie byliby zdolni wnieść tak wspaniałej budowli. W rzeczywistości budowa pałacu była gigantycznym przedsięwzięciem, w którym uczestniczyło wiele tysięcy ludzi.

20. Klasztor Mont Saint Michel, Francja

Mont Saint Michel to nie zamek, ale niezwykłe opactwo i miasteczko w Normandii, jedna z największych atrakcji Francji. To przede wszystkim perła średniowiecznej architektury – potężna, monumentalna budowla wykonana z kamienia, która robi wrażenie już z odległości wielu kilometrów. Wygląda jak wspaniała twierdza. Opactwo powstało w początkach VIII wieku. Znajduje się prawie 2 km od stałego lądu. Przy dużych przypływach występujących 53 razy w roku wzgórze, na którym stoi jest zalewane i z kontynentalną Francją łączy je wówczas jedynie wąska grobla długości 1800 metrów. Zbliżająca się fala jest ogłaszana zawczasu przez bicie dzwonów. Zwiedzający otrzymują ulotki z porami pływów i niesamowite zjawisko naturalne oglądają z bezpiecznej odległości. Spiętrzona zabudowa opactwa kontrastuje podczas odpływu z rozległym terenem wokół. Zespół klasztorny obejmuje kościół opactwa Benedyktynów, opactwo w stylu romańskim i arcydzieło architektury gotyckiej – słynny klasztor La Merveille. Droga do Mont Saint Michel wiedzie przez całą Francję, ale zdecydowanie warto ją pokonać.

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.