Jeżeli chcecie zobaczyć, mało znane zdjęcia historyczne które bardzo często są cenzurowane ze względu na ich szokujące treści – zapraszamy do lektury tego artykułu.

1. Cindy Crawford z telefonem komórkowym, 1987 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

2. Pierre i Marie Curie podczas podróży poślubnej, 1895 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Maria Skłodowska i Pierre Curie zawarli cywilny związek małżeński 26 lipca 1895 roku. Podczas ceremonii towarzyszyła im tylko najbliższa rodzina i kilkoro najbliższych znajomych. W podróż poślubną pojechali na rowerach – prezencie ślubnym od jednego z przyjaciół.

3. Katastrofa pod Ufą – największa katastrofa kolejowa w historii Związku Radzieckiego, 4 czerwca 1989 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

Do tragicznego zdarzenia doszło 4 czerwca 1989 roku około godziny 1:15 w Baszkirskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republice Radzieckiej.
Przyczyną katastrofy był gaz ziemny, który ulatniał się z uszkodzonego gazociągu przebiegającego w pobliżu torów Kolei Transsyberyjskiej pomiędzy stacjami Asza i Ufa. Eksplodował on w momencie, kiedy na torach mijały się dwa pociągi wiozące łącznie ok. 1300 ludzi.
Podczas późniejszego śledztwa stwierdzono, że w 1985 roku podczas prac ziemnych gazociąg został uszkodzony przez koparkę i niewłaściwie naprawiony. W 1989 roku ponownie doszło do rozszczelnienia gazociągu. Obsługa gazociągu zauważyła spadek ciśnienia gazu (wskutek jego wypływu), ale poprzestała tylko na… zwiększeniu mocy pomp. Bezpośrednią przyczyną eksplozji były iskry z klocków hamulcowych obu pociągów, które mijając się, zwolniły.
W katastrofie zginęło 575 osób, a od 657 do ponad 800 odniosło obrażenia.

4. Początek Międzynarodowych Zawodów Balonów Wolnych – Puchar Gordona Bennetta, 9 września 1995 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

O wydarzeniu tym zostały poinformowane służby wszystkich krajów, przez których korytarz powietrzny mieli przelatywać w swych balonach zawodnicy. Startując z Paryża, karawana balonów ruszyła na wschód. Przeleciała bez incydentów nad Niemcami, Czechami, Słowacją i Polską. 12 września trzy balony dotarły do przestrzeni powietrznej Białorusi.
Amerykanie Alan Frenkel i John Stewart byli pierwsi i mieli realną szansę na zwycięstwo. Niestety, nadlatujący białoruski śmigłowiec bojowy Mi-24 wystrzelił w kierunku załogi serię z karabinu maszynowego, a balon wypełniony 900 metrami
sześciennymi łatwopalnego wodoru zaczął się palić i spadł na terenie nieopodal leżącego lasu. Obaj baloniarze zginęli.

Wojsko Łukaszenki natychmiast zaczęło interpretację faktów „po swojemu”. Najpierw twierdzono, że piloci pomylili balon zawodników ze szpiegowskim balonem meteorologicznym. Mówiono, że balon zmierzał w kierunku ściśle tajnej placówki wojskowej. Inna wersja wydarzeń, która została zakomunikowana światu przez białoruskie władze brzmiała, że obaj baloniarze byli już martwi – udusili się z powodu braku tlenu na dużych wysokościach – i nie odpowiadali na komunikaty nadawane przez wojska obrony powietrznej Łukaszenki.

Jak kilkukrotnie sprawdzono, władze białoruskie zostały powiadomione o wyścigu i zezwoliły na lot balonu Stewarta i Frenkla, a także balonów Michaela Wallace’a i Kevina Brilmana oraz Davida Levina i Marka Sullivana przez swoją przestrzeń powietrzną. Z jakiegoś powodu jednak ktoś na wysokim szczeblu podjął fatalną w skutkach decyzję.
Jeśli chodzi o pozostałe dwa balony, jeden natychmiast wylądował w trybie pilnym, zmuszony do tego przez inny samolot Mi-24, a drugi wylądował dwie godziny później z powodu pogarszającej się pogody. Załogi zostały ukarane przez władze białoruskie… grzywną 30 dolarów za wjazd na teren Białorusi bez wizy.

Prezydent Łukaszenka wyraził ubolewanie z powodu tragedii, ale oficjalnie nigdy nie przeprosił. Ofiarom nie wypłacono odszkodowania. Piloci białoruskiego śmigłowca Mi-24, którzy zestrzelili balon, otrzymali zegarek z herbem Białorusi. Podziękowano im „za czujność”.

5. Biurko Alberta Einsteina w dniu jego śmierci, 18 kwietnia 1955 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

6. Trzej żołnierze z piechoty morskiej grają w „domowej produkcji” szachy, Operacja Pustynna Tarcza, Arabia Saudyjska, 11 października 1990 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

7. Ostatnia fotografia żyjącego Williama McKinleya, 6 września 1901 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

McKinley był 25. prezydentem Stanów Zjednoczonych. Dzień po wygłoszeniu przemówienia podczas Wystawy Panamerykańskiej w Buffalo, 5 września 1901 roku, prezydent odbył podróż do wodospadu Niagara, a następnie powrócił do Buffalo, gdzie chciał się spotkać z mieszkańcami miasta w tak zwanej Świątyni Muzyki.
Podczas spotkania został postrzelony przez Leona Czolgosza, Amerykanina polskiego pochodzenia, który obwiniał McKinleya o propagowanie i przyzwalanie na
„powszechną niesprawiedliwość społeczną”. Prezydent otrzymał dwa strzały w brzuch i pierś. Został szybko i sprawnie przeniesiony do pobliskiego szpitala. Po opatrzeniu rany brzucha lekarze mieli nadzieję, że McKinley wyzdrowieje, zwłaszcza że stan jego zdrowia się polepszył. Niestety, tydzień później w ranę wdała się gangrena i 14 września1901 roku prezydent zmarł.
Wiceprezydentem był wówczas Theodore Roosevelt, który automatycznie, tego samego jeszcze dnia, został zaprzysiężony na 26. prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Czolgosz, po krótkim procesie, został skazany i stracony na krześle elektrycznym 29 października 1901 roku w więzieniu stanowym w Auburn. Przed straceniem powiedział: „Zabiłem prezydenta, ponieważ był wrogiem prawych ludzi – prawych robotników. Nie żałuję swojego czynu”.
Ciała Czolgosza nie wydano rodzinie – zostało zalane kwasem siarkowym, natomiast listy i ubrania, które miał przy i na sobie w chwili aresztowania, spalono.

8. Młoda para w herbaciarni delektuje się napojem z samowaru, Azerbejdżan, 1973 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

9. Szahnur Waghinak Aznawurian, lepiej znany jako Charles Aznavour, śpiewa dla Brigitte Anne-Marie Bardot, Francja, 1958 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

10. Sophie Scholl ze swoim bratem Hansem i jego znajomymi, 1942 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Hans Scholl w wieku 15 lat dołączył do organizacji Hitlerjugend, a także brał udział w zjazdach nazistowskich w Norymberdze. Jego fascynacja wizją świata stworzona przez Hitlera szybko jednak zaczęła się kłócić z chrześcijańskimi zasadami wpajanymi w domu. Wraz z siostrą Sophie oraz kilkoma przyjaciółmi z uniwersytetu założyli organizację pacyfistyczną Biała Róża, która miała uzmysłowić Niemcom, co tak naprawdę kryje się za obłudnymi słowami Hitlera.
18 lutego 1943 roku przyłapano go, gdy wraz z siostrą Sophie zajmował się kolportażem ulotek na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium i przekazano gestapo. Już cztery dni później wraz z siostrą oraz ich przyjacielem Christophem Probstem po krótkim procesie zostali skazani na śmierć przez ścięcie na gilotynie. Wyrok wykonano jeszcze tego samego dnia.
Organizacja Biała Róża zdołała stworzyć zaledwie 6 różnych ulotek, które były rozlepiane w budkach telefonicznych i nocami na murach miasta, a także umieszczane za wycieraczkami zaparkowanych samochodów. Czwarta ulotka grupy głosiła: „Nie milczymy, jesteśmy waszym wyrzutem sumienia, Biała Róża nie zostawi was w spokoju!”. Niewielu miało wtedy odwagę bronić swoich przekonań i stawiać opór…

11. ConVair Car Model 118, pierwszy lot latającego samochodu, Kalifornia, listopad 1947 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

Convair Model 118 był czteroosobowym samochodem z nadwoziem zbudowanym z włókna szklanego. Był napędzany 26-konnym silnikiem Crosley, który znajdował się z tyłu samochodu. Do samochodu można było zamontować specjalnie zaprojektowane skrzydła z zespołem napędowym i ogon, zamieniając go w lekki samolot. W tej roli Model 118 miał układ górnopłatu z pojedynczym silnikiem ciągnącym napędzającym dwupłatowe, drewniane śmigło.

Po oblataniu maszyny zaczęto planować produkcję seryjną samolotu – w wersjach cywilnych i wojskowych, a także większą wersję ze skrzydłami o rozpiętości 12 metrów. Planowano budowę przynajmniej 160 tysięcy egzemplarzu tego pojazdu. Cena samego samochodu miała wynosić 1500 dolarów. W cenę nie były wliczone skrzydła – planowano, że te mogłyby być wynajmowane na lotniskach.

Plany okazały się zbyt optymistyczne. Maszyna miała poważne problemy z wibracjami ogona i nadmierną masą własną. Koszty produkcji okazały się wyższe niż planowano, a sam „latający samolot” spotkał się z bardzo mały zainteresowaniem i ostatecznie cały program został anulowany.

12. Sturmgewehr 44 Krummlauf, 1945 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Ten nietypowy dodatek do karabinu STG 44 to dokręcana, zakrzywiona lufa pozwalająca na bezpieczne strzelanie zza osłony. Strzelanie nie było prowadzone na oślep, bowiem do karabinu można było dokręcić specjalną lunetę, wyglądem i kształtem przypominającą peryskop.

13. Walt Disney pokazujący swojemu kotu Myszkę Miki, 1931 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

14. Samochód Reinharda Heydricha po udanym zamachu na jego życie, 27 maja 1942 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

27 maja 1942 roku przeprowadzono Operację Anthropoid. Spadochroniarze rządu emigracyjnego Czechosłowacji dokonali zamachu na Reinharda Heydricha, okrutnego protektora Czech i Moraw. Heydrich wprowadził w kraju stan wojenny i drastyczne środki terroru, takie jak rozstrzeliwania, wysiedlenia, przymusowa rekrutacja robotników i propaganda. Dążył także do pełnej germanizacji narodu czeskiego.
Choć sama akcja zakończyła się niepowodzeniem, Heydrich zmarł osiem dni później wskutek powikłań pooperacyjnych i sepsy. Inną przyczyną śmierci powoli powracającego do zdrowia Niemca mogła być zatorowość płucna z ostrym zatorem płucno-sercowym, powstała w wyniku długotrwałego unieruchomienia po zabiegu.
Heydrich był najwyższym rangą niemieckim funkcjonariuszem zabitym w zamachu podczas II wojny światowej. Pogrzeb Heydricha był największą tego rodzaju uroczystością w dziejach III Rzeszy. Na fali prześladowań odwetowych aresztowano ponad 3 tysiące osób, 1327 skazano na śmierć, a kilka dalszych tysięcy zesłano do obozów koncentracyjnych. Po fałszywej informacji, że sprawcy ukrywają się w Lidicach, wszyscy mężczyźni powyżej 15 roku życia będący mieszkańcami wsi zostali rozstrzelani, kobiety zesłano do obozu Ravensbruck, a 82 ze 105 dzieci zamordowano w komorach gazowych w obozie Kulmhof. Wszystkie budynki wsi zostały oblane benzyną i spalone.
Prawdziwi zamachowcy ukrywali się w prawosławnym soborze Świętych Cyryla i Metodego w Pradze. Zostali zdekonspirowani wskutek zdrady, a okrążeni w kościele przez wojska SS popełnili samobójstwo 18 czerwca 1942 roku. Aresztowano i zamordowano w obozie koncentracyjnym w Mauthausen również członków rodzin spadochroniarzy oraz krewnych wszystkich osób, którym udowodniono lub które podejrzewano o udział w zamachu – łącznie 262 osoby.

15. Ambasador Niemiec Hans-Adolf von Moltke, polski przywódca Józef Piłsudski, niemiecki minister propagandy Joseph Goebbels i polski minister spraw zagranicznych Józef Beck podczas wizyty niemieckiego ministra w Polsce, Warszawa, 14 czerwca 1934 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

16. Alfredo Di Stefano pali papierosa na ławce Realu Madryt, Hiszpania, 1964 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Alfredo Stefano Di Stefano Laulhe to hiszpański piłkarz argentyńskiego pochodzenia. Po zakończeniu kariery zawodowej pracował jako trener. Grał dla River Plate, Huracan, Millonarios, Realu Madryt i Espanyolu.

Jako piłkarz był dwukrotnym mistrzem Argentyny, trzykrotnym mistrzem Kolumbii i ośmiokrotnym zwycięzcą mistrzostw Hiszpanii. Di Stefano wygrał raz Puchar Kolumbii, Puchar Hiszpanii i Puchar Interkontynentalny. Dwukrotnie zdobył Mały Puchar Świata i pięciokrotnie Puchar Europy. Jako trener Alfredo zdobył dwa mistrzostwa Argentyny, jedno mistrzostwo Hiszpanii, jeden Superpuchar Hiszpanii i jeden Puchar Zdobywców Pucharów UEFA.

Di Stefano był królem strzelców ligi argentyńskiej, dwukrotnie najlepszym strzelcem ligi kolumbijskiej oraz pięciokrotnie zdobył tytuł najlepszego strzelca w lidze hiszpańskiej. Dwukrotnie zdobył Złotą Piłkę, nagrodę dla najlepszego piłkarza Europy, a czterokrotnie został najlepszym sportowcem w Hiszpanii.

17. Baba Anujka, Ana di Pistonja, lata 20. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

Interesowała się chemią i medycyną. Znała pięć języków i zyskała, jak na ówczesne czasy, bardzo wysokie wykształcenie. Miała stać się mizantropką po tym, jak w wieku 20 lat została uwiedziona przez młodego austriackiego oficera, który zostawił ją ze złamanym sercem i… syfilisem.
Poślubiła dużo starszego właściciela majątku ziemskiego Pistowa, z którym miała jedenaścioro dzieci, jednak tylko jedno z nich dożyło pełnoletności. Po 20 latach, zostawszy wdową, Anujka powróciła do młodzieńczych zainteresowań i w jednym ze skrzydeł swojego domu urządziła laboratorium.
Pod koniec XIX wieku zyskała u miejscowych opinię lekarki uzdrowicielki i zielarki, u której wszyscy szukali pomocy. Sporządzała eliksiry, mikstury i leki. Jednakże jej „popisowym” przepisem były „eliksiry miłości”, czy też „magiczne wody”. Kobiety mające problemy małżeńskie kupowały od niej te mikstury, a ich małżonkowie żegnali się z życiem po około tygodniu. W latach 20. XX wieku miała nawet swoją „agentkę marketingową”, Stanę Momirow, która naganiała jej klientki.
Agentka sama zresztą korzystała z magicznych płynów „baby Anujki”. Otruła swojego męża, a gdy ponownie wyszła za mąż, podejrzanemu zatruciu i w efekcie śmierci uległ bogaty stryj mężczyzny. Policja szybko nabrała podejrzeń, a na przesłuchaniu Stana szybko wydała Anę.
Pierwsze oskarżenia i proces miały miejsce w 1914 roku, ale wówczas nie udało się udowodnić jej winy. Została ponownie aresztowana 15 maja 1928 roku, wraz ze swoją „agentką” oraz kilkoma innymi „klientkami”. Ze względu na swój bardzo podeszły wiek (miała już około 90 lat) została skazana na 15 lat ciężkiego więzienia za współudział w morderstwach.
Według części źródeł Anujka w 1936 roku, w wieku 98 lat, została zwolniona z więzienia i zmarła zamroczona demencją starczą po dwóch latach w swoim domu we Vladimirowcu. Inna wersja głosi, że przebywała w więzieniu w Požarevacu do momentu inwazji nazistowskich Niemiec na Serbię w kwietniu 1941 roku, kiedy to została wyzwolona z lochu przez Niemców. Miała umrzeć na wolności w wieku 104 lat.
Przypisuje jej się morderstwo (dokładniej współudział, bo sama nie podawała trucizny zawierającej arszenik) od 50 do 150 mężczyzn.

18. Sigourney Weaver karmi „Obcego” na planie filmu „Obcy: Przebudzenie”, 1996 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

19. Członkowie gangu Peaky Blinders na meczu piłki nożnej Brighton-Watford, 1920 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

20. Twórcy South Park, Trey Parker i Matt Stone, przebrani za Jennifer Lopez i Gwyneth Paltrow na rozdaniu Oscarów, Los Angeles, 2000 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

21. Pisarz, krytyk kulinarny, kanibal i nekrofil Issei Sagawa ze swoim prawnikiem, Paryż, 1981 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Jako student literatury angielskiej na Sorbonie w 1981 roku zaprosił swoją koleżankę Renée Hartevelt z Holandii na kolację połączoną z dyskusją na temat literatury. Zastrzelił ją, zgwałcił jej zwłoki i zjadł je w przeciągu dwóch następnych dni.
Biegli psychiatrzy uznali, że stan umysłu Sagawy dyskwalifikuje go od wzięcia udziału w procesie, a jego bogaty ojciec, Akira Sagawa, doprowadził do jego ekstradycji do Japonii, gdzie został wypuszczony ze szpitala psychiatrycznego po 18 miesiącach.
Sagawa stał się narodowym pseudo-celebrytą, zwłaszcza ze względu na brak skruchy i swobodny stosunek do całej sprawy, a nawet upajanie się swoim aktem kanibalizmu. Napisał kilka wysokonakładowych nowel i wystąpił w przynajmniej jednym filmie, erotycznym dramacie „Shisenjō no aria” („Sypialnia”). Po dziś dzień pisze własną kolumnę dla jednego z japońskich brukowców.

22. „Na jednej z dzikich plaż”. Niemcy, 1946 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

23. Jackie Chan podczas „Koncertu dla demokracji w Chinach”, który odbył się 27 maja 1989 roku w Hong Kongu.

Kliknij i zobacz więcej!

Koncert, na którym wystąpiło kilkudziesięciu wykonawców, oglądało na żywo od 500 tysięcy do miliona widzów i trwał on 12 godzin. Udało się zebrać około 1,5 miliona dolarów na rzecz studentów protestujących w Pekinie.
4 czerwca władze chińskie otworzyły ogień do protestujących i za pomocą czołgów rozpędziły demonstrantów. Szacuje się, że zginęło wówczas około 2500 osób.

24. Verne Muskopf, pielęgniarka ze szpitala św. Antoniego przy South Grand Boulevard i Chippewa Street, pomaga pacjentowi w „żelaznych płucach” (respirator generujący podciśnienie) Louisowi Abercrombie zapalić papierosa, listopad 1949 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

25. Dwaj niemieccy żołnierze i mieszkaniec bułgarskiej wsi Popowo, 1941 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

TUTAJ ZOBACZYSZ POPRZEDNIĄ CZĘŚĆ

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.