Jeżeli chcecie zobaczyć, mało znane zdjęcia historyczne które bardzo często są cenzurowane ze względu na ich szokujące treści – zapraszamy do lektury tego artykułu.

1. Kim Vilfort strzela druga bramkę w finale Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej w 1992 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

Na turnieju w 1992 roku pojawiły się nowe drużyny Zjednoczonych Niemiec oraz Wspólnoty Państw Niepodległych, która zastąpiła ZSRR. Z kolei drużyna Jugosławii, która wywalczyła bezpośredni awans do finałów, została wykluczona w ramach sankcji Organizacji Narodów Zjednoczonych związanych z prowadzeniem przez to państwo działań wojennych w Bośni. Jej miejsce zajął zespół Danii.
W mistrzostwach uczestniczyło zaledwie 8 drużyn, podzielonych na dwie grupy. Dania znalazła się w grupie A wraz z Francją, Anglią i Szwecją. W swoim pierwszym meczu zremisowała bezbramkowo z Anglią, następnie przegrała ze Szwecją i wygrała niespodziewanie z faworyzowaną Francją. Ostatecznie zajęła w swojej grupie 2. miejsce za rewelacyjną Szwecją.
Zwycięzcą grupy B okazała się Holandia przed drużyną Niemiec.
W półfinale Dania po serii rzutów karnych wygrała z Holandią. Swojego karnego zmarnował wówczas Marco van Basten, a wszyscy Duńczycy pewnie pokonali van Breukelena.
W finale, 26 czerwca 1992 roku, na stadionie Ullevi w Goteborgu Dania zmierzyła się z drużyną Niemiec. Duńczycy wygrali 2:0 po golach Johna Jensena i Kima Vilforta.

2. Pozostałości talerzy znalezione we wraku Titanica, 1985 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

3. Wyzwolenie KL Mauthausen-Gusen, 6 maja 1945 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

Przez obóz przeszło 335 000 więźniów, z czego – wedle bardzo zróżnicowanych szacunków – zmarło od 81 000 do 122 000. Internetowa strona obozu podaje listę 81 000 znanych z imienia i nazwiska osób zamęczonych na śmierć w kompleksie obozów.
Skąd flaga hiszpańska na bramie obozu Mauthausen-Gusen?
W obozie znajdowała się także spora liczba hiszpańskich socjalistów, którzy po przegranej wojnie w Hiszpanii uciekli do Francji. W 1940 roku władze kolaboracyjnego rządu Francji przekazały ich Niemcom. Obóz w Gusen traktowany jest przez Hiszpanów tak jak obóz w Auschwitz przez Żydów.

4. Roland Garros, francuski pionier lotnictwa, 1910 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Roland brał udział w wyścigach i pokazach lotniczych. Ustanowił również szereg rekordów wysokości lotu. W 1911 roku został oblatywaczem w firmie lotniczej Morane-Saulnier. Po wybuchu I wojny światowej, w 1914 roku wstąpił do francuskiego lotnictwa wojskowego.
18 kwietnia 1915 roku samolot Garrosa został zestrzelony przez obronę przeciwlotniczą i wylądował przymusowo po niemieckiej stronie frontu.
Garros zdołał uciec z niewoli niemieckiej w lutym 1918 roku i powrócił do służby w lotnictwie. Jednakże 5 października 1918 został zestrzelony i poniósł śmierć w okolicach Vouziers w Ardenach.
Roland Garros odniósł trzy potwierdzone zwycięstwa powietrzne (niektóre publikacje podają pięć), co oznacza, że nie przysługiwał mu nadawany potem tytuł asa. Oprócz tego, że był wybitnym lotnikiem, Garros był prawdopodobnie pierwszym myśliwskim pilotem na świecie.
W latach 30. XX wieku nazwiskiem Rolanda Garrosa zostały nazwane korty tenisowe w Paryżu, na których rozgrywany jest turniej French Open.

5. 20-21 czerwca 1941 roku miała miejsce największa i najgłośniejsza ze wszystkich egzekucji przeprowadzonych w Palmirach. Trzema transportami wywieziono wówczas na śmierć 358 więźniów Pawiaka – w tym wielu przedstawicieli polskiej elity politycznej, intelektualnej i kulturalnej.

Kliknij i zobacz więcej!

6. Nabożeństwo pogrzebowe żołnierzy radzieckiej Straży Granicznej poległych w akcji na wyspie Damanskij podczas chińsko-sowieckiego konfliktu granicznego – 1969 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Od 23 stycznia 1969 roku zaczęły narastać incydenty graniczne nad rzeką Ussuri między ZSRR a Chinami. Już wcześniej niewielkie oddziały chińskie wkraczały na skutą lodem rzekę, gdzie dochodziło do walk wręcz, a czasami także i do wymiany ognia z pogranicznikami radzieckimi w rejonie wyspy Damanskij. Żołnierze ZSRR otrzymali zakaz używania broni, gdyż władze uznały, że eskalacja działań jest niepożądana.

2 marca 1969 roku doszło do pierwszego poważnego incydentu. Gdy grupa radzieckich pograniczników wyruszyła w celu przepędzenia około 30 chińskich żołnierzy ze spornej wyspy, Chińczycy otworzyli ogień z moździerzy i karabinów maszynowych, a z ukrytych wokół wyspy pozycji wyszły na pole walki siły liczące pół tysiąca żołnierzy. Zaskoczeni i szybko zdziesiątkowani radzieccy wojskowi bronili się przez ponad pół godziny, do czasu gdy przybyły posiłki wyposażone w transporter opancerzony BTR-60. Chińczycy zostali zmuszeni do wycofania półtorej godziny później. Spośród 56 radzieckich pograniczników poległo 31, a 14 odniosło rany.

Druga bitwa miała miejsce 15 marca rano, gdy chińska artyleria rozpoczęła ponowny atak na Damanskij. Kilkuset żołnierzy Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej rozpoczęło szturm, podczas gdy wyspy broniło zaledwie 60 radzieckich pograniczników. Od razu do walki skierowany został oddział posiłkowy radzieckich wojsk pogranicznych.

Po drugiej bitwie o wyspę Damanskij ZSRR podało liczbę 27 zabitych i 80 rannych, a straty chińskie oszacowano na 800 poległych. Chińczycy ogółem ocenili straty radzieckie na 250 żołnierzy i 17 pojazdów, zaś własne na 100 ludzi.

We wrześniu 1969 roku doszło do spotkania premierów Aleksieja Kosygina i Zhou Enlaia i podjęto rokowania pokojowe, a układ kończący spory terytorialne podpisano… 16 maja 1991 roku.

7. Pozdrowienia z planu „Titanica”, Leonardo DiCaprio i Kate Winslet, 1997 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

8. Żołnierz z turystami, NRD, koniec lat 80. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

9. Lekarze ze szpitala w Budionnowsku piszą swoje nazwiska na fartuchach, aby, w przypadku śmierci, można było zidentyfikować ich ciała. Rosja, czerwiec 1995 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

Atak na Budionnowsk w Rosji to zamach zorganizowany i przeprowadzony przez grupę separatystów czeczeńskich pod dowództwem Szamila Basajewa w dniach 14–19 czerwca 1995 roku. Atakujący miasto dokonali masowego wzięcia zakładników i zabarykadowali się w miejscowym szpitalu.

Czeczeni z zakładnikami rozlokowali się w szpitalu, gdzie przedstawili swoje żądania, z których głównymi było zawieszenie broni i wycofanie wojsk rosyjskich z Czeczenii. Ogółem wziętych zostało około 1500-1800 zakładników: kilkaset cywilów schwytanych w mieście, około 450 pracowników szpitala oraz około 500 pacjentów. W odpowiedzi Rosjanie przywieźli do Budionnowska dużą grupę cywilnych więźniów czeczeńskich (w tym kobiety i dzieci) z nadzieją dokonania wymiany zakładników.

16 czerwca Rosjanie zaatakowali szpital pod osłoną wozów pancernych, jednakże w wyniku pięciogodzinnych walk zostali odparci ogniem broni ręcznej i granatników. Następnie szpital zaczęli ostrzeliwać snajperzy (strzelając m.in. do Rosjanek, które Czeczeni zmusili do machania improwizowanymi białymi flagami z okien budynku). 17 czerwca o świcie Czeczeni odparli drugi atak rosyjski z rzędu. W trakcie szturmu elitarnej jednostki specnazu FSB „Alfa” Rosjanie zdołali zająć parter szpitala, skąd jednak po półtorej godziny zostali wyparci. Ponad 100 zakładników straciło życie od zmasowanego ognia sił rosyjskich i w trakcie strzelaniny w szpitalu. Oficjalnie władze ogłosiły, że zostali oni „zamordowani przez terrorystów”. W odpowiedzi na ataki Czeczeni rozstrzelali 5 lub 6 zakładników (lotników wojskowych i milicjantów).

17 czerwca rozpoczęły się negocjacje – zwolniono 227 zakładników, a do szpitala wpuszczono dziennikarzy, gdyż Basajew chciał udzielić wywiadu i przekonać do siebie opinię publiczną.

18 czerwca, po osobistej rozmowie telefonicznej Basajewa z premierem Rosji Wiktorem Czernomyrdinem, Rosjanie tymczasowo wstrzymali działania wojenne w Czeczenii, po czym zwolnionych zostało 111 kobiet i dzieci.

19 czerwca władze zgodziły się, aby napastnicy opuścili Budionnowsk w siedmiu autokarach oraz z ciężarówką-chłodnią, w której przewieźli poległych towarzyszy, w zamian za uwolnienie pozostałych zakładników. W drodze powrotnej do republiki czeczeńskiej, w której czekało ich entuzjastyczne powitanie ze strony miejscowej ludności, żołnierzom Basajewa towarzyszyło 120 zakładników, którzy zgłosili się na ochotnika jako żywe tarcze na czas przejazdu – w tym 16 dziennikarzy i dziewięciu deputowanych do Dumy (m.in. Siergiej Kowaliow). Zostali oni uwolnieni po przekroczeniu granicy w wiosce Zandak, chociaż część już na własną rękę pojechała z Basajewem dalej, do górskiej wsi Dargo.

10. Stanowisko do bicia na posterunku policji. Szkocja, koniec XIX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

11. Bruce Campbell bawi się na planie filmu „Armia ciemności”, 1992 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

12. Vaso Čubrilović (w środku), ostatni żyjący uczestnik zamachu na księcia Ferdynanda Franciszka, zasadził drzewo, lata 80. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

Vaso Čubrilović był studentem, gdy Danilo Ilić zwerbował go do organizacji przygotowującej zamach na Franciszka Ferdynanda. 28 czerwca 1914 roku Čubrilović znajdował się w tłumie przyglądającym się przejazdowi arcyksiążęcej pary, ale w końcu nie zdecydował się oddać strzałów, obawiając się zranienia książęcej małżonki. Po dokonaniu zamachu przez Gawriło Principa, który został aresztowany, policja poznała nazwiska wszystkich zamachowców. Vaso Čubrilović, po szybkim procesie, został skazany na 16 lat więzienia; nie zasądzono wyroku śmierci, ponieważ nie ukończył jeszcze dwudziestu lat.

Po klęsce państw centralnych zwolniono go z więzienia. Wrócił wówczas do Sarajewa i został nauczycielem, a następnie profesorem na Uniwersytecie w Belgradzie. Po II wojnie światowej był także w jugosłowiańskim rządzie ministrem rolnictwa, a następnie leśnictwa.

Zmarł w 1990 roku jako ostatni z zamachowców.

13. Wózek dla dzieci odporny na atak z wykorzystaniem broni gazowej, 1938 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

14. Fidel Castro gra w koszykówkę, 1972 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

15. Michael Alig (z lewej) i „Club Kids”, Nowy Jork, 1993 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

W świat imprez został wprowadzony przez popularnego w latach 80. Jamesa St. Jamesa. W organizowaniu imprez pomagał mu Peter Gatien, popularny na scenie klubowej biznesmen i właściciel nocnych kubów. Alig był prekursorem nowego ruchu Club Kids w Nowym Jorku – klubowych dzieciaków, spędzających niemal całe życie na imprezowaniu. „Club Kids” trafili na idealny moment w historii. W 1987 roku zmarł Andy Warhol. Gwiazdy filmu i estrady, regularnie odwiedzające nowojorskie kluby przy okazji wizyt w „Fabryce” Warhola, nagle zniknęły. Pojawiło się zapotrzebowanie na celebrytów zastępczych, kogoś, kto przyciągnie tłumy. Grupa pięknych, kolorowych dzieciaków, noszących dziwaczne, ekscentryczne przebrania, i organizujących niesamowite imprezy, nadawała się do tego idealnie.

Alig organizował niesamowicie ekscentryczne imprezy, których uczestnicy szokowali kontrowersyjnymi przebraniami. To on stał za najpopularniejszą regularną imprezą Nowego Jorku, „Disco 2000”. Jego popularność wyszła poza Nowy Jork, gdy zaczął udzielać wywiadów w telewizji.

Niestety, członkowie Club Kids tonęli w twardych narkotykach. Sam Alig miesiącami był praktycznie non stop pod wpływem kilku twardych środków odurzających. Zaczęło się od kokainy i extasy, do których szybko dodali także heroinę.

Skrajnie uzależniony od narkotyków Alig musiał zamieszkać z dwoma dealerami, by zapewnić sobie stałe dostawy darmowych narkotyków. Byli nimi Freeze i Angel, dwaj nowo zrekrutowani Club Kids. Pewnej nocy Alig i St. James zażyli narkotyki warte ponad 4 tysiące dolarów – cały zapas Angela.Ten przez kilka dni domagał się zwrotu pieniędzy za towar. Wreszcie doszło do rękoczynów. Angel rzucił się na Aliga i zaczął go dusić. W pokoju pojawił się Freeze, chwycił młotek i trzykrotnie uderzył dealera w głowę. Gdy Angel upadł, Alig udusił go poduszką, następnie wlał do ust żrący płyn do czyszczenia i zakleił je taśmą. Przez kilka dni ciało Angela leżało w wannie, wydając obrzydliwy smród. Lider Club Kids poćwiartował zwłoki Angela, zapakował je do worków, a te włożył do wielkiego kartonu. Wraz z Freezem wywieźli karton na jeden z mostów i wrzucili do rzeki.

Gdy Alig początkowo przyznawał się do zabójstwa, nikt mu nie wierzył. Dopiero gdy morze wyrzuciło na brzeg Staten Island pudło z kawałkami ciała Angela, policja na dobre zainteresowała się Aligiem i Freezem. Panowie przyznali się właściwie od razu i obaj usłyszeli wyroki od 10 do 20 lat więzienia.

Freeze wyszedł w 2010, a Alig w 2014. Alig próbował wrócić do show biznesu, ale reguły zwolnienia warunkowego zabraniały mu organizowania imprez. Mimo iż początkowo starał się uciec od narkotyków, niestety, po kilku latach do nich powrócił. 24 grudnia 2020 roku, krótko przed północą, Alig został znaleziony nieprzytomny przez swojego byłego chłopaka w ich domu w Washington Heights na Manhattanie. Został uznany za zmarłego na miejscu. Miał 54 lata. Następnego dnia, w Boże Narodzenie, matka Aliga potwierdziła przyczynę jego śmierci jako przypadkowe przedawkowanie heroiny.

16. Piknik na granicy USA – Meksyk, 2017 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

17. Claudia Cardinale, lata 60. XX wieku.

Kliknij i zobacz więcej!

18. Dystrybucja kwasu chlebowego w przedszkolu ze skutera towarowego „Wiatka” MG-150-Ts, który był prototypem włoskiej Vespy-150. ZSRR, 1959 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

19. Serbski partyzant, 1943 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

20. Palenie kawy w Brazylii, 1931 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Największy światowy kryzys gospodarczy XX wieku nastąpił po spadkach na nowojorskiej giełdzie w 1929 roku. Fala bankructw i zadłużenia dopłynęła także do Brazylii. Ceny kawy gwałtownie spadły, a wraz z nimi eksport, który zmniejszył się nagle o 65%. Brazylia musiała pozbyć się nadwyżek kawy, której nikt nie chciał kupić. W 1931 roku rząd nakazał wykupienie od plantatorów po minimalnej stawce i spalenie wielkich ilości kawy. Zniszczono w ten sposób aż 71 milionów worków, czyli 4 miliardy kilogramów kawy. Była to ilość, która wystarczyłaby na pokrycie światowego zapotrzebowania na kawę przez 3 lata. Przez zmniejszanie podaży, planowano przywrócić akceptowalne ceny kawy na rynku światowym.

21. Bracia Grimm, 1847 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

Bracia Wilhelm Karl Grimm i Jacob Karl Grimm byli członkami Akademii Nauk w Berlinie, których najwybitniejszym dziełem był słownik niemiecki. Jego publikację rozpoczęli w 1852 roku. Ostatni tom tego „dzieła” ukazał się dopiero w 1961 roku.

Z kolei ich najbardziej rozpoznawalnym i najpopularniejszym na świecie dokonaniem jest zebranie i opublikowanie baśni, podań, mitów i opowieści i opublikowanie ich jako „Baśnie braci Grimm”. Pierwszy tom ukazał się w 1812, a drugi w 1815 roku.

22. Tancerki baletu Bolszoj oglądają za kulisami mecz Mistrzostw Świata Hiszpania – Rosja, 2018 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

23. Szwedzka grupa popowa ABBA na stacji kolejowej Waterloo. Wielka Brytania, 1974 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

24. Brytyjska premier Margaret Thatcher w brytyjskim czołgu w Fallingbostel w Niemczech Zachodnich, 1986 rok.

Kliknij i zobacz więcej!

25. Polscy piloci Jan Zumbach i Mirosław Ferić z legendarnego Dywizjonu 303 bawią się ze szczeniakiem na tylnym stabilizatorze brytyjskiego samolotu myśliwskiego Hawker Hurricane, październik 1940 roku.

Kliknij i zobacz więcej!

Ojcem Mirosława Fericia był Chorwat, który zginął w czasie I wojny światowej, a jego matka była Polką. Od 1919 roku mieszkał w Polsce. W 1938 roku ukończył Szkołę Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. W czasie wojny obronnej we wrześniu 1939 roku walczył w Brygadzie Pościgowej. Ewakuowany do Rumunii 17 września 1939 roku uciekł z obozu internowania i drogą morską przedostał się do Francji. Po jej upadku uciekł do Wielkiej Brytanii, gdzie został wcielony do nowo tworzonego myśliwskiego Dywizjonu 303.

Od 31 sierpnia 1940 roku uczestniczył w bitwie o Anglię. 11 października wraz z dywizjonem został wycofany i wysłany na odpoczynek, z którego na własne życzenie powrócił już w styczniu 1942 roku. Wkrótce potem, 14 lutego 1942 roku, poniósł śmierć w wypadku nad lotniskiem Dywizjonu 303 w Northolt, w trakcie lotu treningowego na samolocie Spitfire, któremu urwała się lotka podczas akrobacji.

TUTAJ ZOBACZYSZ POPRZEDNIĄ CZĘŚĆ

Leave a Reply

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.